چنانچه ابن بابويه رحمة اللّه عليه به سند معتبر از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود كه : اجتناب كنيد از ريا ، به درستى كه آن شرك است به خدا ، و رياكار را در روز قيامت به چهار نام مىخوانند : اى كافر ، اى بدكردار ، اى مكّار ، اى زيانكار ، ثواب عمل تو بر طرف شد و مزد تو باطل شد ، و تو را در اين روز بهره‌اى نيست ، برو مزد خود را بطلب از كسى كه از براى او كار كردى « 1 » . و به سند صحيح از حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام روايت كرده كه حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله فرمود كه : در روز قيامت جماعتى را حق‌تعالى امر فرمايد كه به جهنّم برند ، پس خطاب فرمايد به مالك كه بگو به آتش كه قدم‌هاى ايشان را نسوزاند ، كه ايشان به پاى خود به مساجد مىرفتند ، و روى ايشان را نسوزاند ، كه وضو را تمام و كامل بجا مىآوردند ، و دستهاى ايشان را نسوزاند ، كه به دعا به درگاه من برمىداشتند ، و زبان ايشان را نسوزاند ، كه بسيار قرآن مىخواندند ، پس خازن جهنّم به ايشان گويد كه : اى اشقيا چه كرده‌ايد كه با اين اعمال مستحقّ جهنّم شده‌ايد ؟ ايشان گويند كه : ما كارهاى خود را براى غير خدا مىكرديم ، در اين روز به ما گفتند كه : مزد خود را از كسى بگيريد كه كار از براى او كرده‌ايد « 2 » . و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه : لقمان فرزند خود را وصيّت كرد كه رياكننده را سه علامت است : چون تنهاست در عبادت كسل و سستى مىنمايد ، و در نزد مردم مردانه به عبادت مىايستد ، و هر كار كه مىكند توقّع دارد كه او را به آن كار ستايش كنند « 3 » .

--> ( 1 ) بحار الانوار 72 / 295 ح 19 . ( 2 ) بحار الانوار 72 / 296 ح 21 . ( 3 ) بحار الانوار 72 / 296 ح 22 .